Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

Αναζήτηση ανθοφοριών στα Βασιλικά κτήματα

Σήμερα είπα να πάω προς τα Βασιλικά κτήματα να δω τι παίζει εκεί από ανθοφορίες.
Γκορτσιές, Δάφνες, Βατομουριές, Ασφόδελοι και πολλά άλλα  που περιμένω να ανθοφορίσουν ή να καρπίσουν για να μπορέσω να τα αναγνωρίσω.

Έπεσα πάνω σε κτίρια βγαλμένα από μια άλλη εποχή (1860 και μετά), που κάποτε έσφιζαν από ζωή και τώρα χάσκουν χωρίς παράθυρα, σκεπές και πόρτες.
Μια παρατημένη Εθνική κληρονομιά στο έλεος του χρόνου. Σαν να περιμένουν οι άνθρωποι που τα διαχειρίζονται να περάσουν ακόμα 100 χρόνια για να σωριαστούν όλα κάτω και να γλυτώσουν και αυτοί από τον εφιάλτη να συντηρήσουν 5 κτίρια.

Ελλάδα το μεγαλείο σου, για διορισμούς κομματόσκυλων έχεις και παραέχεις λεφτά, για την Πολιτιστική σου κληρονομιά, στα τέτοια σου. Αυτά βλέπεις δεν ψηφίζουν, οπότε γιατί να νοιαστούμε. Αϊ σιχτίρ ρεμπεσκέδες.

Ένα οδοιπορικό που αφήνω τις φωτογραφίες να μιλήσουν αυτές, όπως μπορούν να κάνουν καλύτερα από τα λόγια που θα έγραφα.

Πάμε λοιπόν και καλό ταξίδι στον χρόνο...

Μία από τις πολλές αλάνες




Οικογένεια Αγελάδων που βόσκουν ελεύθερα. Μπαμπάς-μαμά και μοσχαράκι.











Από τα 20 μέτρα μακρυά άκουσα ένα πολύ δυνατό βουητό. Ναι, ήταν μεγάλο πλήθος από μέλισσες που αλώνιζαν ευτυχισμένες. Έχω την εντύπωση πως λέγεται Χρυσόξυλο. Είναι από τα σπάνια δέντρα - μικρός ο αριθμός τους.







Τούνελ φιαγμένο από κλαριά και δέντρα.


Αυτό πάλι τι είναι? Τα κλαριά του όλα κοιτάνε προς τα πάνω.





Να και τα πρώτα κτίσματα .


Συντηρημένα στην εντέλεια. Με φως, νερό, τηλέφωνο.



Να ήταν ίσως το παλιό Ταχυδρομικό γραφείο των ανακτόρων?




Και εδώ το κόστος σε δραχμές των επιστολών για όλον τον τότε γνωστό κόσμο. Ξεχωρίζω Λίβανος-Κεντρική Αμερική-Ισραήλ και για την μακρυνή Νέα Ζηλανδία.



Δεν είναι τίποτα μωρέ, μια κολοοροφή που έπεσε προς τα μέσα, σιγά το πράγμα.
 


Από ταμπελάκια όμως σκίζουμε.
 





Αυτή είναι αλάνα, όχι αστεία.

Βρε ξεφτίλες τι σαπιοσύρματα και κολώνες είναι αυτά? Λίγο τσίπα βρε!!!




Να που απο μακρυά φαίνεται ένα ακόμη κτίριο. Για να πάμε πιο κοντά...

Έτσι είναι η καλαισθησία τους. Λαμαρίνες και τούβλα ατάκτως ερριμμένα



 Αγριοσυκιά λοιπόν,

... με τέτοιο κορμό πρώτη φορά βλέπω.


 Πόσοι άνθρωποι δεν ξεδίψασαν από το πηγάδι.

Και λίγα μέτρα από το πηγάδι άλλη μια αρχιτεκτονική παρέμβαση.



Κτίρια δεμένα με σιδερογωνιές και συρματόσκοινα για να μη πέσουν. Πάλι καλά που το πρόλαβαν αυτό.


Λες και θ' ανοίξει το παράθυρο και θα εμφανιστεί η Βασίλισσα Σίσσυ.


Ο ανηλέητος χρόνος διαλύει τα πάντα




Το φυλάκιο που φύλαγε την κυρίως είσοδο των ανακτόρων. Σε πολύ κατάσταση σε σχέση με ότι το έιχα δει πριν καμιά 10αριά χρόνια.