Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2012

Βαρροάτωση (Άκαρι)

τι προσβάλλει?
Τον γόνο και ακολούθως τα ενήλικα άτομα.

Βιολογικός κύκλος Βαρρόα και σημαντικά γνωρίσματα του
Συνήθως κρύβεται μέσα σε ένα κελί για 12 μέρες.
Όταν βγεί από το κελί, περνά περίπου 2-15 μέρες πάνω στα ενήλικα άτομα απομυζώντας αιμολέμφο.
Μετά ξαναμπαίνει σε κελί για να συνεχίσει την γέννα του.
Τα θηλυκά Βαρρόα ζουν για 3-4 αναπαραγωγικούς κύκλους, ενώ τα αρσενικά γενιούνται, ζευγαρώνουν και πεθαίνουν μέσα στα σφραγισμένα κελιά.

Τα 2/3 του πληθυσμού των Βαρρόα βρίσκονται μέσα στα σφραγισμένα κελιά και περισσότερο στα κηφηνοκελιά.

Παρασιτούν κυρίως στις οικιακές και στους κηφήνες. Μόνο το 1% παρασιτεί στις συλλέκτριες.
Έτσι σε μια σμηνουργία ο περισσότερος πληθυσμός των Βαρρόα θα μείνει στην μητρική κυψέλη.

Καθημερινά πέφτει στην σίτα του πάτου ένα 20-30% των Βαρρόα.

Μια αποτελεσματική θεραπεία την εποχή που δεν υπάρχει γόνος, οδηγεί στην θανάτωση του 95% των Βαρρόα.


πού οφείλεται?
Στο άκαρι Βαρρόα (Varroa destructor) και πολλαπλασιάζεται αποκλειστικά μέσα στα κλειστά κελιά του γόνου.
Εισέρχεται στα κελιά λίγο πριν σφραγιστούν αυτά.

πότε εμφανίζεται?
Όλες τις εποχές. Φαίνεται όμως πάρα πολύ εύκολα, όταν ο γόνος είναι περιορισμένος, δηλαδή Φθινόπωρο και Χειμώνα. Τότε όλος ο πληθυσμός του παράσιτου βρίσκεται αναγκαστικά πάνω στα σώματα των μελισσών.
Τα 2 πρώτα χρόνια προσβολής, μπορεί και να περάσουν απαρατήρητα, αλλά στα επόμενα πλέον χρόνια αρχίζουν να επιδρούν πολύ καταλυτικά πάνω στην ζωή του μελισσιού, προκαλώντας μείωση του πληθυσμού των μελισσών και αρχίζουμε να βλέπουμε και παραμορφώσεις των ενήλικων μελισσών.
Το μελίσσι αρχίζει να καταρρέει συνήθως το Φθινόπωρο ή κατά την διάρκεια του χειμώνα.

τρόποι μετάδοσης
Γεννά 5-6 αυγά στα εργατικά κελιά και λίγο περισσότερα στα κηφηνοκέλια.
Από τον εργατικό γόνο εξέρχονται πιο λίγα από αυτά που εξέρχονται από τα κηφηνοκέλια.
Όταν βγουν οι μέλισσες από τα κελιά, βγαίνουν και αυτά, οπότε αρχίζουν να παρασιτούν πλέον πάνω στο σώμα της ενήλικης μέλισσας.
Ακολούθως ξαναμπαίνουν σε κελιά για να συνεχίσουν τον κύκλο τους και την γέννα των απογόνων τους.
Μεταξύ μελισσιών μεταδίδεται με τις συνενώσεις, με την παραπλάνηση, με την λεηλασία, με τις ανταλλαγές πλαισίων.

Τι ευνοεί την εμφάνιση της ασθένειας?
Ο βασικός παράγοντας που ευνοεί το άκαρι, είναι η ύπαρξη γόνου. Επέκταση γόνου σημαίνει αυτόματα και επέκταση του ακάρεως.
Επίσης αρέσκεται να πολλαπλασιάζεται ευκολότερα στα κηφηνοκέλια.

Τι συμπτώματα υπάρχουν?
Το Βαρρόα στα πολύ προχωρημένα στάδια της, ενοχλεί τόσο πολύ το μελίσσι που παρατηρείται ακόμα και εγκατάλειψη της κυψέλης.
Είναι ορατό με γυμνό μάτι.
Προκαλεί παραμορφώσεις στο σώμα του ενήλικου ατόμου.
Εμφανίζεται διάσπαρτος γόνος.


Τρόποι αντιμετώπισης?
Αφαίρεση κηφηνογόνου. Η τοποθέτηση κηφηνοπλαισίων στο μελίσσι συγκεντρώνει τον μεγάλο αριθμό του Βαρρόα. Μόλις σφραγιστούν τα κελιά τους, τότε προχωράμε σε καταστροφή αυτών.
Περιορισμός της ωοτοκίας της βασίλισσας. Απομονώνουμε την βασίλισσα σε κηρηθροθήκη με βασιλικό διάφραγμα. Ότι γόνο γεννάει η βασίλισσα τον απομακρύνουμε από την κυψέλη. Παράλληλα τροφοδοτούμε την κυψέλη με γόνο από άλλη καθαρή κυψέλη.
Καταπολέμηση με ουσίες. Σε περιόδους που το μελίσσι έχει καθόλου η ελάχιστο γόνο, κάνουμε εφαρμογή εγκεκριμένων ουσιών, όπως Οξαλικού, Μυρμηκικού και Γαλακτικού οξέως, πάντα τηρουμένων των οδηγιών χρήσης όσον αφορά τις θερμοκρασίες περιβάλλοντος και ποσοτήτων.
Κανένα σκεύασμα δεν χρησιμοποιείται όταν γίνεται συλλογή τροφών από τις μέλισσες.
Κάθε χρόνο χρησιμοποιούμε και διαφορετική δραστική ουσία για να μη αποκτά το άκαρι ανθεκτικότητα (αυτό δεν ισχύει για το Οξαλικό, διότι δεν είναι Χημική ουσία ή φάρμακο που .μετά από κάποια χρήση του τα Βαρρόα προσαρμόζονται και αποκτούν ανοσία. Το Οξαλικό καταστρέφει τα στοματικά μόρια του Βαρόα και αφού δεν μπορεί να φάει, πεθαίνει από την πείνα). Σε οποιαδήποτε θεραπεία ακολουθήσουμε, είναι σχεδόν κανόνας να κάνουμε πρώτα δοκιμαστικό σε μια κυψέλη και αν όλα δείχνουν καλά την επόμενη μέρα, να κάνουμε και στ αυπόλοιπα.
Τοποθέτηση σήτας στον πάτο της κυψέλης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου