Σάββατο, 2 Σεπτεμβρίου 2017

Η μεγάλη των Ρητινοσυλλεκτών Σχολή

Βόλτες ατελείωτες σε χωματόδρομους και βουνίσιους όγκους.
Σε μια από αυτές λοιπόν, να βλέπεις σχεδόν σε όλα τα δέντρα ένα σακούλι να κρέμεται καρφωμένο πάνω στο πεύκο. Κανένα πρόβλημα.
Οι φίλοι μας οι ρητινοσυλλέκτες - που παλιότερα αυτοί και οι Μελισσοκόμοι συντηρούσαν την ισορροπία σε ένα δάσος - βγάζουν το μεροκάματο τους από τα αγαθά που δίνει τόσο απλόχερα αυτή η φύση.
Και εξ' άλλου αυτούς τους ανθρώπους - όπως και πολλούς άλλους - τους θαυμάζεις για την εργατικότητα τους, που δεν κάθονται στον καφενέ ρουφώντας μέχρι τον πάτο κάθε σταγόνα του φραπόγαλου, που δεν βρίζουν την άτιμη την Κοινωνία για τις αδικίες της και την ανεργία που μας δέρνει.
Όλα καλά λοιπόν.
Οι άνθρωποι, τουλάχιστον δουλεύουν για να ζήσουν.

Ψάχνοντας λοιπόν για μέρος όπου θα μπορούσαμε και εμείς οι Μελισσοκόμοι να ακουμπήσουμε κάποιες κυψέλες μας - να πάρουμε και εμείς όσα αγαθά της φύσης, μας αναλογούν - βλέπω πολλά, μα πάρα πολλά σημάδια. Σημάδια όμως με παμπάλαιες κυψέλες, με σκουριασμένα καπάκια, έτοιμες να καταρρεύσουν μόλις τις ακουμπήσεις.
Κουνάς με απελπισία το κεφάλι, υποψιάζεσαι ότι οι συνάδελφοι Μελισσοκόμοι έχουν αφήσει εκεί τα σημάδια πριν πολλά χρόνια, χωρίς να έχουν πάει στο μέρος αυτό που έχουν σημαδέψει, επί πολλά συνεχόμενα χρόνια.
Λες μέσα σου, ότι είναι μια κακή τακτική των Μελισσοκόμων, να μαρκάρουν μέρη σαν να θέλουν να δεσμεύσουν το βουνό ολόκληρο από οποιονδήποτε άλλο.
Λες και το βουνό τους ανήκει για πάντα, μια και πριν πολλά χρόνια άφησαν εκεί μια κυψέλη που σάπισε με τον χρόνο.
Κρίμα λες, οι Μελισσοκόμοι να μη μπορούν ακόμα να βρουν έναν τρόπο  και να σημαδεύουν  κάποιο μέρος αλλά παράλληλα να μπορεί και κάποιος άλλος Χριστιανός να πάει κάπου εκεί κοντά του να βγάλει και αυτός το μεροκάματο του.
Με αυτές τις σκέψεις, ψάχνεις και ψάχνεις και ψάχνεις, και πέφτεις συνεχώς πάνω σε σημάδια ξεχασμένα και από τον Θεό.
Ξανασκέφτεσαι και λες ίσως και με ένα παρήγορο τρόπο, ότι οι Μελισσοκόμοι αυξήθηκαν πάρα πολύ. Καλό αυτό λες, μακάρι οι άνθρωποι να ξαναγυρίσουν κοντά στην φύση, στον πρωτογενή τομέα.
Τι να κάνουμε, αφού όλα αυτά τα μέρη είναι πιασμένα, ας πάμε πιο βαθιά στο δάσος, σε ακόμα πιο κατσάβραχους δρόμους, δε μπορεί, κάπου θα βρούμε ένα μέρος, κάποια στιγμή οι τόσο πολλοί Μελισσοκόμοι που έχουν εμφανιστεί θα έχουν αφήσει ένα μέρος ελεύθερο και για τους άλλους τους χαχόλους συνΈλληνες.

Αμ, δε.
Ελεύθερο μέρος μέρος θα βρεις μόνο εκεί που πατούν τα αητόπουλα.
Και τι άλλο βλέπεις ακόμα;
Μια αρμονική συνύπαρξη, σακουλάκια για το ρετσίνι και πακέτο τις παρατημένες κυψέλες.
Εδώ σακουλάκι; στα 50 μέτρα σάπια κυψέλη.
Άλλο σακουλάκι στα 100 μέτρα; κάποια ακόμα ξύλα που θυμίζουν κυψέλη πιο κεί.
Λες, τι ωραία, τουλάχιστον αυτοί οι δύο επαγγελματίες - Ρητινοσυλλέκτες και Μελισσοκόμοι - συνεργάζονται άψογα. Δίπλα-δίπλα δουλεύουν και οι δύο για το μεροκάματο.
Βέβαια ντρέπεσαι για τους συνάδελφους Μελισσοκόμους που αφήνουν τέτοια απαίσια σημάδια, ενώ αντίθετα οι Ρητινοσυλλέκτες είναι άψογοι.

Έτσι δεν είναι;
Έτσι δεν θα το βλέπατε και εσείς;

Αμ, δε που είναι έτσι.
Οι κυψέλες δεν είναι των Μελισσοκόμων.
Είναι των φίλων μας των Ρητινοσυλλεκτών.
Δεν γίνεται να είναι αλλιώς.
Ούτε μια κυψέλη δεν έχει πάνω της κωδικό, για τηλέφωνο δεν το συζητάμε και δεν μπορεί βρε αδελφέ ούτε ένας Μελισσοκόμος να μην έχει πάει στην περιοχή κάποια σμήνη να μαζέψουν.
Δεν μπορεί να βλέπεις 500 σακουλάκια με 500 κουφάρια κυψελών και ούτε ένα Μελισσοκομείο πουθενά.
Δε γίνεται.
Όλοι οι Μελισσοκόμοι στην περιοχή έχουν αφήσει μόνο σημάδια;
Κανείς δεν πήγε το Μελισσοκομείο του εκεί;

Κάποια στιγμή οι φίλοι μας οι Ρητινοσυλλέκτες, αφού έχουν αφήσει στην περιοχή όλα τα κουφάρια που διέθεταν, έμειναν από κυψέλες.

Και εκεί επιτέλους που ψάχνεις απελπισμένος να βρεις μέρος - μακρυά από σημάδι (να μην ενοχλείς κάποιον υποτιθέμενο Μελισσοκόμο) και μακρυά από σακουλάκι (να μη ενοχλείς κάποιον Ρητινοσυλλέκτη) - το βρίσκεις και αφήνεις το σημάδι σου.
Γράφεις το όνομα σου, γράφεις το τηλέφωνο σου - για την περίπτωση που κάποιος έχει λόγο να ενοχλείται - και φεύγεις ήσυχος που σε 10-20 μέρες θα φέρεις εκεί τα σμήνη σου.

Λίγο πριν τα πας όμως, πας για μια τελευταία φορά πριν την μεταφορά να δεις αν το σημάδι είναι στη θέση του, αν η ανθοφορία που κυνηγάς έχει αρχίσει, και τι βλέπεις;

Το σημάδι σου στην χαράδρα και στο δέντρο κάτω από το οποίο είχες το σημάδι σου, ένα νέο σακουλάκι καρφωμένο.
Τι πιο φυσική αντίδραση να πάρεις το μαχαίρι και να σκίσεις όλα τα σακουλάκια που βρίσκονται γύρω από το σημάδι σου.
Ποιός άλλος εκτός από τον κοντινό σου Ρητινοσυλλέκτη, είχε λόγο να σου πετάξει το σημάδι;

Είπαμε, το βουνό είναι ιδιοκτησία του Ρητινοσυλλέκτη.
Όποιος ξένος μπει στα χωράφια μας θα βρει τις κυψέλες στην χαράδρα.
Το είπαμε, μερικοί, τόσα χρόνια μεγάλωσαν με αυτήν την νοοτροπία, κάποιοι τους επέτρεψαν να αισθάνονται ιδιοκτήτες όλων των Εθνικών γαιών.
Μπράβο σου ρε συνάδελφε Ρητινοσυλλέκτη.
Άξιος απόγονος των Νεάτερνταλ.
Το τηλέφωνο που σου είχα γράψει πάνω στο σημάδι, δεν είχες την ικανότητα να το διαβάσεις και να με καλέσεις;
Έπρεπε να πετάξεις την κυψέλη στην χαράδρα;
Έτσι σε μάθανε; έτσι δουλεύεις και συνεργάζεσαι με τους υπόλοιπους ανθρώπους του χωριού σου;
Τρώτε ο ένας τον άλλον;

Δεν στα έσκισα τα σακουλάκια, ούτε πρόκειται να το κάνω ποτέ.
Δεν ανήκω στους Νεάτερνταλ, ούτε θα ενταχθώ ποτέ σε αυτούς, γιατί είσαι και εσύ στην βρωμερή αυτή παρέα.
Θα πάω πιο κάτω, όπου θα βρω ελπίζω καλύτερους επαγγελματίες.

2 σχόλια:

  1. Έτσι ακριβώς μου έκαναν εμένα στον έλατο, όπου ένας γνωστός κιόλας μελισσοκόμος της περιοχής που με γνωρίζει από μικρό παιδί έχει γεμίσει όλο το βουνό με σημάδια. Πάει μελίσσια εκεί αλλά δεν γίνεται να έχει πιάσει και όλο το βουνό δίχως λόγο αφού έχει χώρο για αρκετά μελισσοκομεία ακόμα. Ε, είχε την πανέξυπνη ιδέα και αυτός να πετάξει το σημάδι μου ενώ είχα και το τηλέφωνό μου επάνω...Δεν πειράζει όμως. Μια χαρά πήγαν και εκεί που τα πήγα μετά, αλλά γιατί να μην πάρει ένα τηλέφωνο; Και να σημειωθεί ότι ήταν σε απομονωμένο μέρος πολύ μακριά και από τα σημάδια του...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν ξέρω Κώστα πώς μπορεί να διορθωθεί αυτή η κατάσταση.
      Πραγματικά δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι.

      Διαγραφή