Κυριακή, 8 Απριλίου 2018

Ελλήνων Πάσχα

Ναι, έφτασε και το Πάσχα!
Λαμπρή γιορτή, όλοι χωμένοι μέσα στη σκέψη, πώς να βολέψουμε το σήμερα, πώς να σχεδιάσουμε το αύριο.
Τα παλούκια σφυρίζουν γύρω μας, και σε όλους τους Έλληνες η μόνη τους σκέψη, είναι να μη παλουκωθούν πάνω τους.

Πολλή περίσκεψις!

Όπου γυρίσει το αυτί σου, ακούς αμανέδες, βλάχικα, μαγκίτικα και σαλταδόρικα τραγούδια.
Κάτι Ελληναράδες γύρω από το αρνί να πίνουν και να τρώνε.
Και να φιλοσοφούν βέβαια, με τους πούστηδες τους Ευρωπαίους που μας έχωσαν για τα επόμενα 100 χρόνια σε δίαιτα και δεν μας αφήνουν να στραμπουλίξουμε το σπληνάντερο με τον τρόπο που μας αρέσει.
Και τι σύμπτωση, όλοι τους μέσα στην χαρά, όλο φιλιά, όλο Χριστός Ανέστη, και χρόνια πολλά.
Και βέβαια ούτε σκέψη ο ήχος να μη φτάνει 5 τετράγωνα πιο κάτω.
Σου λέει ο Ελληναράς, υποχρεωτικά όλοι σας θα μετέχετε σε αυτή την πανδαισία της χαράς και του αληθώς ο Κύριος και αυτής της ευφορίας που αισθάνομαι εγώ τώρα που καταπίνω τις πέτσες αμάσητες..

Η ένταση στο φουλ, και έτσι απ' όλους μαζί τους χαρούμενους τύπους να βγαίνει ένας αχταρμάς τουρκομπαρόκ και βλαχομαγκίτικο άσμα και λίγο από της φυλακής τα σίδερα. Πέφτει και λίγο ένα βαπόρι από την Περσία.
Μιλάμε για πολύ κουλτούρα αυτός ο λαός.

Οι μισοί απ' αυτούς που ξεσκίζουν τα κουφάρια των αρνιών, τη Δευτέρα δεν θα έχουν δουλειά, αλλά στα τέτοια τους.
Τώρα έχει σειρά αυτό το ωραίο έθιμο της σφαγής χιλιάδων αρνιών σε όλη την Ελλάδα.
Και μετά κατηγορούμε τους Ισπανούς που σκοτώνουν τους ταύρους στις αρένες.
Τους Δανούς και Ιάπωνες που εξολοθρεύουν μαζικά τις φάλαινες.
Οι Ταύροι και οι φάλαινες έχουν ψυχή, ποιός χέστηκε για τα αρνάκια!

Πώς μας προέκυψε η ανάσταση, η θρησκεία, η ψυχή, το νόημα της θρησκείας και όλα αυτά που έγιναν πριν 2000 χρόνια κάπου στην Παλαιστίνη, με την σφαγή χιλιάδων ζώων για την πλάκα μας, δεν έχω καταλάβει ακόμα.

Φάτε Ελληναράδες, φάτε και πιείτε, και από αύριο αρχίστε να παίρνετε τα χάπια για την χοληστερίνη σας, και οι χοντρές αρχίστε να κοιτάτε τον καθρέφτη σας για τα λίπη που θα βάλετε στην κοιλάρα σας.

Και τι ψεύτικη χαρά που δείχνουν όλοι, μόλις δουν εκείνον τον μακρυνό ξάδελφο που θα τον δουν ξανά μετά από χρόνια.
Εκτός από όλα τα κουσούρια σου ρε Έλληνα, είσαι και υποκριτής, δήθεν χαίρεσαι με ανθρώπους που ούτε καλημέρα δεν τους λες όλο το χρόνο.

Έλεος πια, πότε θα βάλετε ένα μέτρο στην ζωή σας;
Η ψυχή δε θέλει αντεράκια, σκέψη θέλει, για το πως δε θα είσαι κουτσομπόλης, πως δε θα βγάλεις το μάτι του διπλανού σου, πώς να μη χαίρεσαι με τα προβλήματα των άλλων.

Θέλει δουλειά πολύ, βρε αντεροβγάλτες!

ΜΜ




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου